Sidi Bu Said




sidi bu said tunis




Sidi Bu Said, nezaobilazna destinacija svakog turiste koji poseti Tunis, „Biser Tunisa“, kako se popularno naziva, je mediteranski gradić na severu zemlje, udaljen svega 20 km od prestonice Tunisa. Ovo romantično malo mesto, sa oko 6.000 žitelja, smešteno je na brežuljku na čijem se vrhu nalazi prelep vidikovac na glavni grad Tunisa. Poznato je po mirisu jasmina koji se širi celom obalom Sredozemnog mora u Tunisu, a specifičnost Sidi Bu Saida ogleda se, pre svega, u njegovoj arhitekturi. Pored drevnog grada Kartagine, Sidi Bu Said je još jedno omiljeno izletište stanovnika glavnog grada, savršeno za odmor i opuštanje, bez gradskih gužvi i saobraćaja, utočište i beskonačna inspiracija velikog broja svetski poznatih umetnika, svojevrstan raj za svakog stranog turistu.




sidi bu said tunis

Kada se konačno vratio sa svojih putešestvija po srednjem istoku, muslimanski svetac, naučnik i teolog, mudrac Abu Said se nastanio na ovim prostorima u drugoj polovini 12. veka, tu se zamonašio i do kraja života bavio meditacijom. Sahranjen je na bregu, a njegova grobnica je vremenom prerasla u mauzolej i važno mesto hodočašća muslimanskih vernika. Oko mauzoleja, koji je bivao sve posećeniji, polako je počelo da niče naselje. Do intenzivnog razvoja gradića došlo je u 18. veku, kada su bogataši iz Tunisa i Turske počeli da zidaju svoje rezidencije i ulepšavaju ulice u Sidi Bu Saidu. Arapi koji su se iselili iz Španije u 18. veku, svojim nastanjivanjem na bregu i oko njega, uobličili su arhitekturu gradića. Oni su zidali kuće u andaluzijskom arhitektonskom stilu, a za belo-plavu kombinaciju boja odgovorni su Francuzi, čija je kolonija Tunis bio sve do sredine 20. veka.




sidi bu said

Kada je 1920. godine francuski baron i slikar Rudolf Erlanger u Sidi Bu Saidu sagradio svoju rezidenciju, u kojoj je danas smešten muzej, gradić je postao destinacija u koju su rado dolazili umetnici iz čitavog sveta, a oni su i danas stalni gosti ovog prelepog mediteranskog mesta sa kombinacijom andaluzijsko-arapskog duha. Tako je Sidi Bu Said dobio današnji izgled. Andaluzijske stambene kuće, nanizane uz glavnu ulicu popločanu kamenom, koja se penje do vrha brega sa kog se pruža idiličan pogled na glavni grad Tunisa, marinu, svetionik i, naravno, na Sredozemno more, daju posebnu čar Sidi Bu Saidu. One su karakteristične po beloj boji zidova i plavim prozorima i vratima, na kojima se nalazi onoliko velikih alki od kovanog gvožđa koliko porodica živi u toj kući. Plava boja asocira na more, a motivi na kojima su prikazane ribe i Fatminina ruka su simbol sreće. Prema legendi, svako ko se glavnom kamenom ulicom Sidi Bu Saida popne na vrh brega i glomaznim gvozdenim alkama pokuca na najveća plava vrata ostvariće sve svoje želje i biće srećan do kraja života. U većini ovih prelepih kuća nalaze se brojne prodavnice suvenira, srebrnog nakita, keramičkih predmeta i predmeta od kože, kao i romantični




barovi i kafei, u kojima su česti gosti mnogi poznati predstavnici umetničkog sveta. Najpoznatija kuća u Sidi Bu Saidu je Dar el Anabi (Dar el Annabi), koja je otvorena za posete turista i predstavlja reprezentativni primerak kombinacije andaluzijske i arapske arhitekture i umetnosti sa zadivljujućim detaljima, atrijumom i dvorišnim vrtom. Najlepši i najposećeniji ugostiteljski objekat i najatraktivnija lokacija Sidi Bu Saida je bar Caffe des Nattes, koji se nalazi na samom vrhu brega i glavne gradske ulice. Ovaj kafe, star preko 150 godina ima bogatu tradiciju, a u njemu se, između ostalog, služe prava turska kafa, hladan čaj od nane i pinjoli. S obzirom da veliki broj umetnika u idili Sidi Bu Saida stvara svoja vredna umetnička dela, gradić je ponedeljkom zatvoren za posetioce, kako bi slikari, pisci, muzičari i drugi umetnici u miru mogli da rade.